Hoe richt je jouw blik op de horizon, als de wereld op zijn kop staat?

We leven in een tijd waarin de wereld regelmatig op zijn kop lijkt te staan. Veranderingen vinden in een steeds hoger tempo plaats dan we gewend waren. Onze toekomst is steeds minder goed te voorspellen.

De wereld was al complex en wordt steeds ingewikkelder. Daar waar we zochten naar blijvende oplossingen zien we dat er steeds sneller nieuwe oplossingen nodig zijn.

Martijn Aslander en Erwin Witteveen beschrijven in hun boek ‘Nooit af’ dat we onze zaken alleen goed kunnen regelen met oplossingen die per definitie tijdelijk zijn, terwijl we ons voortdurend blijven verbeteren.

Dit vereist een andere kijk op de fundamenten van ons leven: werk, school, wonen, relaties, overheidstaken, management en wetgeving.

Hoe houden we enige grip op ons leven met deze toename van complexiteit en nieuwe uitdagingen? Hoe kunnen we nu omgaan met deze ingrijpende veranderingen?

Het eerste antwoord dat in mij opkomt is acceptatie, accepteren dat de wereld veranderd is, en zal blijven veranderen.De volgende vraag die zich dan direct aandient is: hoe komen we tot acceptatie. Hoe leren wij onze nieuwe situatie te aanvaarden.

Bij het zoeken naar een antwoord op deze vraag kwam ik terecht bij Elisabeth Kübler-Ross, de Zwitserse psychiater die het onderstaande vijf fasen model ontwikkelde dat laat zien hoe mensen ingrijpende ervaringen verwerken.

Ontkenning
In eerste instantie reageren mensen met ongeloof. Dit afweermechanisme werkt als buffer en geeft je de kans om tot jezelf te komen. Vervolgens ontstaat geleidelijk ruimte voor herstel van de schok. Het is daarbij belangrijk dat jouw gevoelens geuit kunnen worden. Aan het einde van deze fase ga je op zoek naar feiten, de waarheid en eventuele schuldigen.

Woede
Wanneer je niet langer kan ontkennen, ontstaan er gevoelens van woede, ergernis en wrok. De woede en het onvermogen projecteer je vooral op de omgeving. De schuld zoek je buiten jezelf en bij de ander. Soms richt je jouw woede op de brenger van het slechte nieuws.

Onderhandelen
In deze fase probeer je eerst om onder de werkelijkheid uit te komen en vervolgens onderhandel je, waarbij je doelen stelt.

Depressie
De waarheid dringt in deze fase steeds meer tot je door en je voelt je machteloos en niet begrepen. Daardoor trek je je terug en sluit je je af voor communicatie.

Aanvaarding
Als je je bewust bent van het feit dat er geen kans meer is op terugkeer van het oude, kan het nieuwe worden aanvaard. Na verloop van tijd krijg je weer zin om dingen op te pakken en nieuwe plannen te maken.

Mensen maken in verschillend tempo de genoemde fasen door. Sommigen blijven in een bepaalde fase steken, terwijl anderen meerdere fasen tegelijk of in een andere volgorde doorlopen. Ook is overlappen of het overslaan van fasen mogelijk.

Het starten met aanvaarding geeft ons de ruimte met een frisse blik te bouwen aan onze toekomst en ons te blijven richten op de horizon.

 

 

Graag wil ik eindigen met een bemoedigende gedachte.
Dat de wereld op zijn kop staat is niet nieuw.
Sinds we ontdekt hebben dat onze aarde rond is, zijn we langzaam aan het idee gewend geraakt dat veel wereldburgers hun dag ondersteboven doorbrengen.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s