Worden wie je bent

De afgelopen week schoten er veel gedachten door mijn hoofd. Ik heb enkele flarden opgeschreven.

Hoe ga ik mijn werk verder inrichten? Welke combinaties kan ik maken en wat is daarvoor nodig? Welke eerste stap kan ik nu zetten? Hoe kan ik meer focussen op wat voor mij belangrijk is? Hoe kan ik voorkomen dat ik mijn energie verlies?

Intussen ploppen er allerlei andere ondeelbare beelden en gedachten bij mij op. Ik probeer de regie te behouden en besef dat mijn gedachten toch gewoon hun eigen gang gaan.

Wat zijn mijn doelen en wat is de bedoeling?
Ik leef vol vertrouwen dat het volgen van mijn intentie voldoende is. Ik ben nieuwsgierig naar de knopen waarin ik nog verstrikt ben. Ik probeer meer ruimte te maken, te ontwarren.

Wie en wat heeft bijgedragen aan wie ik nu ben?

Ik werd geboren met een open verhemelte, ik was jarenlang niet goed te verstaan en werd vaak uitgelachen. Ik leerde veiligheid te vinden door mij op de achtergrond te houden. Als ik me veilig voelde kon ik weer meer ruimte innemen.

Mijn vader was somber. Deze periodes van somberheid namen in zijn leven toe. Hij maakte een einde aan zijn leven toen ik 14 was.
Ik leerde dat het leven zomaar voorbij kan zijn.
Dat de wereld niet maakbaar is, en dat je er toch iets van kan maken.
Ik was bang en op mijn hoede voor mijn vader. Hij was naar mij grensoverschrijdend.
Ik heb geleerd dat respect voor mijn grenzen niet vanzelfsprekend is. Dat de ander deze zomaar onverwacht kan negeren.
In zijn afscheidsbrief schreef mijn vader dat hij van mij hield en dat hij hoopte dat ik de man zou worden die hij nooit heeft kunnen zijn. Ik heb zijn brief aan mij verbrand omdat deze woorden mij benauwde. Ik wilde mijn eigen leven leiden. Nu geef ik zijn woorden een andere betekenis. Mijn vader was niet in staat om in vrijheid te leven. Hij was gevangen in de beelden over zichzelf.

Als vakkenvuller in de supermarkt leerde ik voor mijzelf opkomen. We moesten hier structureel overwerken. De deur bleef op slot tot de voorman deze voor ons open deed. Op een avond was bij mij de grens bereikt. Om vijf uur rondde ik mijn werk af en zei ik dat ik naar huis wilde gaan. De voorman gaf aan dat hij de deur pas zou openen als het werk helemaal af was. Ik herhaalde dat ik wilde dat hij de deur opendeed. Hierop liet hij mij gaan. De volgende dag heb ik ontslag genomen.

Langzaam vond ik mijn eigen weg. Een grote omslag vond plaats toen ik zomerkampen ging begeleiden als student in de Verenigde Staten.
‘What a great accent!’ ‘Welcome!!!’
Ik voelde me hier pas echt thuis. Erkend, gezien en gehoord.

Veel van mijn gedachten leiden mij terug naar hoe het was, naar waar ik vandaan kom. Hoe ik geworden ben wie ik ben, en hoe verder?

Ik probeer zin te ontdekken en zin te geven. Zin aan iets, wat mogelijk geen zin kent.

Ik heb altijd gedacht mijn tijd komt wel. Ik heb mij voorbereid door nieuwsgierig te blijven. Te onderzoeken wat wel kon en wel mogelijk was. Ik gun het iedereen om zich ook te kunnen ontplooien, om te rijpen en écht tot bloei te komen.


Hoe ben jij geworden wie je bent?


..
.

2 gedachtes over “Worden wie je bent

  1. Hoi Ard,

    Wat een bijzonder persoonlijk verhaal. Ik hoop voor je dat je energie blijft houden voor de goede dingen die je doet! Voor mij is het nu duidelijker waar jij je energie vandaan hebt gehaald. Ik bewonder je enthousiasme voor je doelen en vind het jammer dat we elkaar niet meer spreken.

    Ido

    >

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s